De schone schijn van Europa

In de Amsterdamse horeca is afgelopen winter vooral de schijn opgehouden dat de economie goed draait. Met het terrasseizoen in aantocht houdt de stad haar hart vast. Zullen er komend voorjaar ook werkelijk betalende gasten komen? Griekenland moet hervormen: ook zij moeten meer en meer moeite doen om hun lokale economieen draaiende te houden. Binnenkort zullen zij ook Duitsers en Nederlanders gaan betalen om net te doen alsof ze op vakantie zijn op hun eilanden. Ondertussen wordt in Keulen druk gebouwd om de door crisis en leegstand geplaagde buitenwijken een nieuwe hippe oost-europese facade te geven. Spaanse tapas en vervlogen esthetiek moeten nu de economie van Duitsland gaan redden. Veel meer dan een sausje is het voorlopig niet.

De kranten zijn al lang niet meer kritisch. In handen van durfkapitalisten en onder strenge redactie van de staat moeten zij ons vooral bezig houden en aan het eten houden. Een baard laten staan, een moestuintje verbouwen en veel kinderen maken, want dat is goed voor de economie. Als een zombie verbonden met onze smartphone moeten we vooral blijven consumeren. Geen vragen stellen en alles leuk-vinden. Eten, drinken en tevreden zijn is onze enige taak nog, want werken hoeven we eigenlijk al lang niet meer.

Ondertussen hebben beursgenoteerde technologiebedrijven nu meer inlichtingen over ons dan onze overheden en wordt consumentengedrag steeds meer gestuurd. Singulariteit is de naam voor het moment waarop technologie volledig verweven is met ons dagelijks handelen en onze vrije wil nog slechts een willoze slaaf, voortdurend onderweg naar het volgende ‘event.’

Met onze wezenloze iphone-blik is het vast aan ons blikveld ontsnapt dat talloze nieuwbouwprojecten en een groot aantal woningen in de Amsterdamse binnenstad leeg staat. Huizenprijzen worden kunstmatig hoog gehouden. Het hogere segment van de markt is in handen van speculanten en durfkapitalisten uit het buitenland die de woningen als investeringsobject leeg laten staan in afwachting van de volgende hausse, die er waarschijnlijk nooit gaat komen. Andere appartementen worden eenvoudigweg niet op de markt gebracht om de prijzen te reguleren, in de hoop dat niemand het ziet.

Koffie, kunst en filmhuizen moeten de hoogopgeleide elite nu naar de buitenwijken lokken. Dat het publiek in de markthallen niet helemaal strookt met dat op de ten Kate markt was blijkbaar nog niemand opgevallen, maar we hadden het vast te druk met het staren naar onze beeldschermen. De jongeren die wonen in de buitenwijken van Amsterdam dromen ondertussen van een toekomst als jihadist in Syrie. Zij herkennen zich niet in de programmering van de Filmhallen of het EYE-filmmuseum en evenmin in het perfecte plaatje dat door de stadsdelen overal elders veelvuldig wordt gepropageerd.

Amsterdam zou weer Amsterdam zijn als er weer ruimte is voor outsiders. Krakers, waarom kraakt u niet? Homo’s, waarom homo’t u niet? En moslimbroeders, ook op haar allerlelijkst is Amsterdam toch echt mooier dan Damascus.

See full post here: Portfolio of Dutch illustrator Leon Mussche.2015-03-09.